OBIEKTY KULTU

W religii Celtów cześć oddawano siłom i zjawiskom przyrody. Uważano, że studnie, strumienie, potoki i wzgórza zamieszkują różne duchy. Uosobieniem Ziemi była kobieta i ocean, którym rządzi dysponujący magiczną władzą bóg Mannan. W czasach przedchrześcijańskich lasy stanowiły 9/10 obszaru północno-zachodniej Europy, toteż drzewa odgrywały szczególną rolę zarówno w życiu codziennym, jak i w praktykach duchowych Celtów. Wedle wierzeń kilka gatunków drewna miało moc ujawniania ukrytych prawd, a litery alfabetu i nazwy miesięcy miały swe źródło w symbolach drzew. Znany był też mit o grupie magicznych wysp leżących daleko poza Atlantykiem, gdzie cieszący się wieczną młodością półbogowie spędzają czas na niekończących się ucztach i turniejach. Wiele podań mówiło o odwiedzinach bogów z krainy szczęśliwości i o niezwykłych podróżach nielicznych wybrańców do tego tajemniczego miejsca.